Ken je het verhaal al van…

Ken je het verhaal van Brenda?

Vorige week moest ik even wat afleveren bij iemand. Daar trof ik Brenda aan. Ik wist hoe ziek ze is geweest, ze had onder de uitslag gezeten, veel ontstekingen

gehad en nog meer zaken waarbij eigenlijk de artsen ook voor een raadsel stonden. Diagnose luidde: auto immuunziekte, maar welke konden ze eigenlijk niet zeggen. Ene moment een erg hoge bloeddruk om later weer aan de hele lage kant te zijn. Ene moment onder de ontstekingen wat niet in het bloed aan te tonen was om maand later veel te veel witte bloedcellen te hebben, maar totaal geen ontsteking meer te vinden. Een ernstig ijzer tekort waarvan ook de oorzaak niet gevonden kan worden.

Inmiddels is haar huid rustig, lijken de ontstekingen weg te blijven. Ze vermijdt suikers dus daar doet ze in dit geval goed aan. Ze heeft recent een ijzerinfuus gehad want ook die was drastisch laag. Daardoor voelt ze zich wel een stuk beter op dit moment.

Ik begin haar tips te geven om haar immuunsysteem omhoog te brengen (wat ben ik toch blij met mijn studie orthomoleculaire suppletie) en vertel haar dat vitamine C de opname van ijzer bevordert, wat dan een mooie bijkomstigheid is. Een auto immuunziekte (naam zegt het al) geeft namelijk aan dat er een probleem zit in het immuunsysteem. Je weerstand omhoog brengen is een eerste goede stap. Ze had geen idee hoe ze dat moest doen. Is haar ook niet medegedeeld. Artsen houden zich daar ook niet mee bezig is over algemeen de ervaring.

Volgende wat mij op viel waren de ontstekingen. Dit duidt veelal op een schommeling in het cortisol gehalte. Cortisol is een hormoon aangemaakt door de bijnieren en wat een natuurlijke ontstekingsremmer is. Werken je bijnieren niet goed dan ontstaan ontstekingen makkelijker. Ook de schommeling in bloeddruk wijst veelal op een slecht functioneren van de bijnieren.

Door dit vermoeden vraag ik door. Of ze moe opstaat, of ze pas na 10 uur in de ochtend gevoel heeft van wakker worden, of ze in de middag tussen 3 en 5 uur een flinke dip krijgt en of ze een hang heeft naar zout. Ze staat op alle vragen te knikken met haar hoofd. Ze herkende zich er volledig in.

Maar wat nu ? Ik vertel haar over wat bijnieruitputting is, hoe het ontstaat en het domino effect wat het geeft in het lichaam. Ik raad haar aan zich eens te verdiepen in bijnieruitputting en dat ze met vragen altijd bij me mag komen. Ze is verbaasd over het feit dat de medische wereld zo weinig hiervan weet (of zeg maar : eigenlijk vaak gewoon niets). Ik leg haar uit dat het ook erg lastig aan te tonen is. Cortisol schommelt immers door de dag heen. Wil je daar een redelijk beeld van dan moet je 3 keer prikken op 1 dag en dat nuchter. Dat is voor de persoon in kwestie lastig maar ook niet in te passen binnen de bloedprik punten.

Een speekseltest kan inzicht geven maar daar werken artsen niet mee dus dat moet je op eigen initiatief doen en dat is geen goedkope aangelegenheid. Er zijn andere manieren om erachter te komen, zoals de pupillen test en de vragenlijst  De medische wereld zal een bijnieruitputting niet erkennen doordat het zo moeilijk is aan te tonen middels hun middelen. Het is pas aan te tonen als je al te ver heen bent en dan ben je dus eigenlijk veel te laat!

Ik hoop in ieder geval dat ik Brenda een stukje op weg geholpen te hebben naar een leven met minder klachten en meer kwaliteit. Mocht je iets herkennen in dit verhaal bij iemand die jij kent wijs ze dan op onze website, wijs ze op dit verhaal. Herken jij jouw klachten hierin? Gefeliciteerd, de eerste stap is herkenning, dan acceptatie en vervolgens actie! Wil je weten welke actie je kunt ondernemen? Neem gerust contact op met ons om te kijken op welk gebied wij jou kunnen helpen.

 
Comments

No comments yet.

 
Translate »